Δεν ήμασταν ήρωες, παιδιά ήμασταν
Κάθε πρωί, πριν πάω να δώσω, με στομάχι σουρωτήρι και καρδιά ταμπούρλο, έβαζα το «Γέλα πουλί μου, γέλα» των Κατσιμιχαίων. Κάθε πρωί, πριν δώσω. Κι ας προετοιμαζόμουν, ως φυτό που ήμουν, για τις τελικές εξετάσεις απ’ την πρώτη Γυμνασίου. Ηξερα από την Ε΄ Δημοτικού πως θέλω να σπουδάσω Φυσική, παντού γύρω μου έβλεπα…
Ολόκληρο το άρθρο στον ιστότοπο του μέσου.