Χαμογελάτε - είναι τρομαχτικό!
Είχα ανατσουτσουρώσει. Κάγκελο το τριχίδιον! Οχι φυσικά από τη σκηνή του μαχαιρώματος στο ντους (αν και το 1960 που βγήκε το «Ψυχώ» ήταν Παναγία Βόηθα! Τρέχαν έντρομοι έξω από τα σινεμά σού λέει). Αλλά από το χαμόγελο. Αυτό το στεγνό, παιδικό, βαθιά αρρωστημένο χαμόγελο του Πέρκινς στο τέλος. Ισα που ξεπροβάλλει. Ως…
Ολόκληρο το άρθρο στον ιστότοπο του μέσου.