Μίζεροι, μεμψίμοιροι...
«Eίμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες./ Ο άνεμος όταν περνάει,/ στίχους, ήχους, παράφωνους ξυπνάει/ στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες». Αξιολύπητα όντα, ράθυμα, αδιάφορα, υποταγμένα, άρα ανελεύθερα -και πόσο περήφανοι οι πλείστοι για τη δημοκρατία που εφηύραν οι αρχαίοι [μας]. «Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα»… -οι…
Ολόκληρο το άρθρο στον ιστότοπο του μέσου.