Στην άνυδρη ερημιά της ακύρωσης | Philenews
Με χαιρέτισε καθώς περπατούσα βιαστικά στον πεζόδρομο και τον αναγνώρισα αμέσως, παρ’ όλο που πέρασαν χρόνια από εκείνη τη μια και μοναδική μας συνάντηση. Ξέχασα το όνομα του, όχι όμως τα γελαστά, γαλάζια μάτια του που εκπέμπουν καλοσύνη και γενναιοδωρία, ούτε τα… κυπριακά του με τη ρουμάνικη προφορά. Δυο κουβέντες…
Ολόκληρο το άρθρο στον ιστότοπο του μέσου.